23 Juni 2009
 Marit Jansen
Langzaam ben je van ons weggegleden,
elke dag een beetje meer.
Telkens werd je weer iets ontnomen,
de Marit van vroeger was je niet meer.
We zagen heel goed je stille verdriet,
maar helpen konden we je niet.
Het is een gemis, een stille pijn,
Dat je nooit meer bij ons zult zijn.
|
